သတင်းဆောင်းပါးများ

လယ်သမားတွေ အိပ်မက် မမက်ဝံ့သော သမ္မတလယ်တော အပိုင်း(၁)

October 10, 2015

အောက်တိုဘာလထုတ်-၂၀၁၅၊ မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၂၈) မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ မောင်သင်တုန်း ရေးသည်။ တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်နေတဲ့ လေပြည်တွေကြားမှာ တစ်ထွာ လောက်ရှိတဲ့ စပါးပင်ကလေးတွေဟာ ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေကြ တယ်။ လေပြည်တစ်ချက်အဝှေ့မှာ အဝါနုရောင်သမ်းနေတဲ့ စပါး ပင်ထိပ်ဖျားကလေးတွေဟာ လယ်ကွင်းထဲက ရေတွေကို ငုံ့ သောက်နေကြသလို။           အဲဒီစပါးပင်ကလေးတွေကို ပြုစုပေးမယ့် လယ်လုပ်သမား နှစ်ဆယ်လောက်ဟာ ပေါက်တူးပေါက်ပြား ကိုယ်စီနဲ့ လယ်ကန် သင်းပေါင်ကို တူးဆွပြုပြင်နေကြတယ်။           အဲဒီလယ်ကွက်နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ မြေသားလမ်း ကလေးပေါ်မှာတော့ လယ်တောကို ကြီးကြပ်သူတွေ စီးလာတဲ့ Pajero ကားတစ်စီး၊ Hilux SURF ကားနှစ်စီးနဲ့ လယ်ယာ လုပ်ငန်းသုံးပစ္စည်းတွေသယ်ယူတဲ့ ကုန်တင်ယာဉ်ငယ်တစ်စီး ရပ် ထားတယ်။           စပါးခင်းလယ်ကွက်တွေကို စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန် လေး […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ရန်ကုန်မြို့ပြ အနှေးယာဉ် လောက

September 26, 2015

အောက်တိုဘာလထုတ်-၂၀၁၄၊ မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၇)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သန်းထိုက်ရေးသည်။ ‘အနီရောင် သာကေတ’ဟူသော ယာဉ်နောက်လိုက်၏ လူ ခေါ်သံနှင့်အတူ သာကေတသို့သွားမည့် မီနီဘတ်စ်ကားတစ်စီးက သူ့ဆိုက်ကားကို ကျော်တက်၍ ပိတ်ရပ်လိုက်သောကြောင့် ဆိုက် ကားကို ရုတ်တရက်အရှိန်သတ်လိုက်ရင်း ချွေးစို့နေသော နှုတ် ခမ်းများဖြင့် ကိုကျော်နောင်နောင်လှိုင်က တစ်စုံတစ်ရာကို ဆဲဆို ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဟွမ်းသံတတီတီမြည်နေသော၊ လူ တင်နေသော ကားများကြား ကွေ့ဝိုက်ကျော်တက်လိုက်သည်။ ”အ္တနရာယ်များတာတွေ၊ ပင်ပန်းတာတွေ ရှိပေမယ့် ပုံမှန် ဝင်ငွေလေးရလို့လုပ်နေတာပါ။ ပန်းရံလုပ်တယ်ဆိုရင် တစ်နေ့ လေး၊ ငါးထောင်လောက်ပဲရတယ်။ ဆိုက်ကားနင်းတာကတော့ ကိုးထောင်၊ တစ်သောင်းလောက်ရတယ်”ဟု ကိုကျော်နောင် နောင်လှိုင်က ပြောသည်။ တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ကားစီးရေ တိုးပွားလာနေသော ရန် ကုန်မြို့၏ လမ်းမများထက်တွင် မော်တော်ယာဉ်များကြား လွန်း […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ကျောတစ်ခင်းစာ နေရာပေးပါ

September 24, 2015

Photo: Thet Oo Mon မေလထုတ်-၂၀၁၄၊မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်းအမှတ်(၁၃)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန် ရေးသည်။ သင် အိပ်ရာ ပျောက်ခဲ့ဖူးပါသလား။ ပြန်စရာအိမ်မရှိတဲ့ အဖြစ်ကို ရောက်ခဲ့ဖူးပါသလား။ အိပ်စရာနေရာမရှိလို့၊ ပြန်စရာ အိမ်မရှိလို့ လမ်းဘေးတစ်နေရာရာမှာ အိပ်စက်ခဲ့ဖူးပါသလား။ ဒီအတွေ့အကြုံမျိုး သင်မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးဘူးဆိုရင်တော့ စာဖတ်သူ ဟာ အင်မတန်မှ ကံကောင်းတဲ့သူဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။           စာဖတ်သူလို ကံမကောင်းကြတဲ့ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့တွေနဲ့ရော တွေ့ဆုံဖူးပါသလား။ သူတို့တစ်တွေရဲ့ ဒုက္ခအဝဝကိုရော မေးမြန်း ကြည့်ဖူးပါသလား။ အဲဒီလို မကြုံတွေ့ဖူးဘူးဆိုရင်တော့ အောက် မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ သတင်းဆောင်းပါးကို ဖတ်ရှုရင်းနဲ့ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ တွေရဲ့ ဘဝကို တစ်စေ့တစ်စောင်း လှမ်းကြည့်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ည ည ည           အချိန်က  ည ၉ နာရီ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

တောနက်နက်၊ ခရီးကြမ်းကြမ်း၊ အန္တရယ်ကြားက ရိုးရာဆေးသောက်ပွဲ အပိုင်း(၄)

September 23, 2015

  ဇူလိုင်လထုတ်-၂၀၁၅၊မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်းအမှတ်(၂၅) မှ ခရီးသွားဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန် ရေးသည်။ ဖြူချေးခါးဟင်း နေ့လယ်စာထမင်းစားတော့ထူးထူးခြားခြားဟင်းတစ်မျိုးကို တွေ့ရသည်။ ဖြူဝမ်းတွင်းသား(သို့)ဖြူချေးခါးဟင်းဖြစ်သည်။မုဆိုးဆရာတို့လက်စွမ်းဖြင့် ဖြူတစ်ကောင်ရထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြူသားဟင်းကတော့ကျက်နေလေပြီ။ ဖြူချေးခါးကတော့ဒန်အိုးထဲတွင်ချက်နေတုန်း။အနံ့ကတော့ မွှေးလှသည်။အရောင်အဆင်းကတော့စားချင်စဖွယ်မရှိလှ။ရွံ့ရောင်တောက်တောက်။ ဆေးဖက်ဝင်သည်ဟုပြောပါသည်။ ဖြူချေးခါးကျက်တော့ထမင်းပန်းကန်ထဲနှစ်ဇွန်းလောက်ခပ်ကာပုံပြီးလက်ညှိုးနှင့်ကလော်ကာအရသာမြည်းကြည့်လိုက်သည်။စားလက်စထမင်းတောင်အန်ထွက်တော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ခါးလိုက်သည့်အရသာ။မတတ်နိုင်တော့။ပါးစပ်ထဲ ရောက်ပြီးမှ ပြန်ထွေးရမှာလည်း ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းဆိုတော့နှမြောမိကာထမင်းနှင့်လုံးထွေးမျိုချပြီး ရေသောက်လိုက်ရပါတော့သည်။ ထမင်းစားပြီးမိမိအိပ်ရာသို့ ပြန်လာကာတစ်ရေးတစ်မောအိပ်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။ဒါပေမဲ့အိပ်၍မပျော်။အခြားသူများကိုကြည့်မိတော့လည်းအိပ်သူကအိပ်၊စကားပြောသူက ပြောနေကြသည်။ကရင်စကားနှင့်ထားဝယ်စကားများ ပြောကြတာ ဖြစ်သည်။ကျွန်တော်ကတော့တစ်လုံးမှနားမလည်။လုပ်စရာအလုပ်ကလည်းမရှိ။ တောင်တွေးမြောက်တွေးနှင့်ပျင်းဖို့ ကောင်းလှသည်။ပထမတောထဲစဝင်တုန်းက ပျော်ဖို့ကောင်း ပေမယ့်ရက်ကြာလာတော့ပျင်းလာသည်။ ရန်ကုန်မှာ မွေး၊ရန်ကုန်မှာကြီးပြင်းခဲ့ရသူကျွန်တော့်အတွက်ကားသံ၊လူသံ၊တိုက်တာအဆောက်အအုံတွေကဘဝ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလိုစွဲမြဲနေလေပြီ။ထိုအရာများအနားမှာမရှိသည်နှင့်တစ်ခုခုလိုအပ်နေသလို။ တောတောင်အရိပ်အာဝါသက အေးချမ်းလှပေမယ့်ပူလောင်မှုတွေဆီပဲစိတ်က ရောက်ရောက်နေမိပါသည်။ပိုဆိုးသည်ကဒီနေ့ကသင်္ကြန်အကြိုနေ့လည်း ဖြစ်ပါသည်။ ပုခက်ထဲတွင်ပျင်းရိစွာတလူးလူးတလိမ့်လိမ့်နှင့်ညနေ စောင်းသို့ ရောက်လာတော့သည်။ထမင်းချက်သည့်နေရာတွင် နေ့လယ်ကရှာထားသည့် ဆေးမြစ်များခုတ်ထစ်နေကြသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ဒီကနေ့ကျွန်တော်တို့ဆေးသောက်ရမှာသုံးရက် မြောက်နေ့၊တစ်နည်း နောက်ဆုံးရက်လည်း ဖြစ်သည်။ Photo: Thet Oo Mon            […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

တောနက်နက်၊ ခရီးကြမ်းကြမ်း၊ အန္တရယ်ကြားက ရိုးရာဆေးသောက်ပွဲ အပိုင်း(၃)

September 23, 2015

ဇူလိုင်လထုတ်-၂၀၁၅၊မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်းအမှတ်(၂၅) မှ ခရီးသွားဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန် ရေးသည်။ ဆေးစသောက်ခြင်း ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့တွေဒီည ဆေးစသောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ကိုတင့်လွင်ကိုမေးကြည့်တော့ နောက်နေ့ တောင်ပေါ်တက်ရန်အမောခံနိုင်စေရန်တစ်ပွဲတိုးဆေးသောက်ရမှာဖြစ်သည်ဟုဆိုပါသည်။မကြာမီစခန်းသို့ ဆေးဆရာနှင့် ဆေးဆရာမတို့ ဆေးပင် တွေ၊ ဆေးမြစ်တွေကိုင်ပြီး ရောက်လာကြတော့သည်။ဒီညကျွန် တော်တို့သောက်ရန် ဆေးသွားရှာခြင်းဖြစ်သည်။ ဆေးသောက်ချိန်ကို မေးကြည့်တော့တစ်ရက်ကိုသုံးချိန်ရှိသည်။ သောက်သည့်အချိန်ကညနေကြက်အိပ်တန်းတက်ချိန် (၆နာရီ)တစ်ခါ၊ညသန်းခေါင်ယံတစ်ခါ၊မနက်ကြက်အိပ်တန်းဆင်းချိန်(မနက်၆နာရီဝန်းကျင်) တစ်ခါ ဆေးသောက်ဆေးချိုးရမည်ဖြစ်သည်။ ဆေးဆရာအဖွဲ့ကပါလာသည့် ဆေးပင်၊ ဆေး မြစ်များကိုခုတ်ထစ်ကာ ဆေးသောက်မည့်အဖွဲ့လိုက်ဒန်အိုး လေးတွေနဲ့ခွဲကာထည့်ပေးသည်။ ဆေးကအသက်အရွယ်ကန့်သတ်ကာခွဲသောက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။၁၈နှစ်မှ၂၅နှစ်အထိက ဆေးတစ်မျိုး၊၂၅နှစ်မှအသက်၄ဝအထိက ဆေးတစ်မျိုး၊အသက်၄ဝမှငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်အထိ ဆေးတစ်မျိုးဟူ၍အမျိုးအစားအလိုက်ခွဲကာ သောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့တွင်သုံးယောက်ပါသည်။ကျွန်တော်၊ထားဝယ်CSO အဖွဲ့မှကိုမျိုးသူနှင့်ကိုသားထူးတို့ပါ။ကိုသားထူးကလည်းထားဝယ်မြို့ပေါ်မှဃှဥအဖွဲ့တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။တချို့အဖွဲ့က လေးယောက်တစ်အိုး၊ငါးယောက်တစ်အိုးဖြစ်သည်။ ဆေးကျိုဖို့ပထမဆုံးကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ ကျောက်ခဲကြီးကြီးသုံးလုံးကို ချောင်းထဲမှသွားရှာရသည်။မီးဖိုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ပြီးတော့မီးမွှေးဖို့ထင်းများလိုက်ရှာသည်။ ဆေးမြစ်များထည့်ထားသောဒန်အိုးထဲသို့ ချောင်းထဲမှ ရေဖြည့်ရသည်။ပြီးနောက်မီးမွှေးကာ ဆေးအိုးကိုမီးဖိုပေါ်တင်ထားလိုက်တော့သည်။ အားလုံးပြီးတော့ ဆေးသောက်ဆေးချိုးဖို့ဝါးခွက်လေး တွေလိုသေးသည်။ထို့ကြောင့်ဝါးခွက်လုပ်ရန် ပြင်သည်။ကျွန် တော်လည်းသူများတွေလုပ်သလိုဝါးပင်လိုက်ခုတ်သည်။ဝါးပင်ကတော့ပေါသည်။ကြိုက်သည့်အပင်ရွေးခုတ်ရုံသာ။ကျွန်တော်လည်းအနေတော်ဝါးတစ်လုံးကိုခုတ်ကာခွက်တစ်လုံးအရွယ်ခုတ်ထစ်သည်။ ဒါပေမဲ့မခုတ်တတ်သည့်အတွက်ဝါးကခွက်ဖြစ်ခါနီးကွဲသွားလိုက်၊ခုတ်ရင်းတိုသွားလိုက်နှင့်ဝါးတစ်ပင်လုံးသာကုန်သွားသည်။ခွက်တစ်လုံး […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

တောနက်နက်၊ ခရီးကြမ်းကြမ်း၊ အန္တရယ်ကြားက ရိုးရာဆေးသောက်ပွဲ အပိုင်း(၂)

September 23, 2015

ဇူလိုင်လထုတ်-၂၀၁၅၊မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်းအမှတ်(၂၅) မှ ခရီးသွားဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန် ရေးသည်။ တောတွင်းသို့စဝင်ကြပြီ မနက်၆နာရီခွဲသည်နှင့်မျက်နှာသစ်၊ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးမနက်စာကြက်ဥကြော်နှင့်ထမင်းကြော်ကိုစားသောက်ကြသည်။ပြီးလျှင်သွားလာဖို့အတွက် ပြင်ကြဆင်ကြတော့သည်။  တောထဲတွင်အဓိကလိုအပ်သည်မှာရိက္ခာဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့်အခြေခံဆန်၊ဆီ၊ဆားကိုတော့လုံလောက်စွာထည့်ရသည်။ ဟင်းစားကတော့ တောထဲတွင် ဖြစ်သလိုပင်။မိမိတို့တွင်ပါလာကြသည့်ငါးခြောက်ငါးခြမ်းလေးများနှင့်စားကြမှာဖြစ်ပြီး တောထဲတွင် မျောက်(သို့) တောကောင်များပစ်လို့ရပါကဟင်းအဖြစ်သုံးဆောင်ရမည်ဟုအရင်နှစ်က ဆေးသောက်ပွဲလိုက်ပါဖူးသူခမောင်းသွယ်ဒေသ ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကော်မတီဝင်ကိုလွှမ်းမိုးက ပြောပြသည်။ ဆန်ကိုတော့တစ်ယောက်ကိုတစ်ပြည်ကျကြွပ်ကြွပ်အိတ်နှင့်ခွဲသယ်ကြရသည်။ထို့အပြင် ဆေးကျိုရန်ဒယ်အိုးတို့ကိုလည်းကိုယ်စီသယ်ဆောင်ရသည်။ဦးစောကဲဒိုတို့ဆိုလျှင်ဆန်အပြင်ဆီ၊ဆား၊ ဆေးကျိုဖို့ဒန်အိုးစသဖြင့်ဆာလာအိတ်နှင့်အပြည့်သယ်ရသည်။ ကျွန်တော်ကတော့သက်သာပါသေးသည်။ဆန်တစ်ပြည်၊ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံး၊ဟန်းကောချိုင့်တစ်လုံးပါသည်။ဒါတောင်ကျွန်တော့်အဖို့ လေးလှသည်။ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့တွင်ပါသောမိန်းကလေးများလည်းထိုနည်းတူ။ကိုယ့်ဆန်အိတ်၊ကိုယ့်ဒန်အိုး လေးတွေကိုယ်စီနှင့်။ ခုနစ်နာရီခွဲသည်နှင့်ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ဆိုင်ကယ်နှင့်ဆိတ်ဖြုံးကျေးရွာသို့ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ကျွန်တော်တို့ကိုဦးဆောင် ခေါ်သွားမည့် ဆေးဆရာအိမ်သို့ဖြစ်သည်။ လေးဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ဆိုင်ကယ်မောင်းပြီးသောအခါ ဆေးဆရာအိမ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ဆေးဆရာအိမ်ကနှစ်ထပ်ခြေတံရှည်အိမ်ဖြစ်သည်။ခြံထဲတွင်ကွမ်းပင်၊သီးပင်စားပင်နှင့်သစ်ခွပန်းများကိုစိုက်ပျိုးထားသည်။ အိမ်အပေါ်ထပ်တွင် ဆေးသောက်ပွဲသို့လိုက်ပါမည့်ရွာခံများကိုလည်းထပ်တွေ့ရသည်။ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့လည်း ဆေးဆရာနှင့် ခေတ္တစကားပြောကြသည်။ ဆေးသောက်ပွဲအတွေ့အကြုံများအကြောင်းဖြစ်သည်။ ဆေးဆရာကြီးနာမည်ကဦးစောဖိတတ်။ပုံစံကဂင်တိုတို၊အသက်က ခြောက်ဆယ်ရှိပြီဖြစ်သည်။အသက်အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင်ဖျတ်လတ်လွန်းလှသည်။အသားကနဂိုဖြူသော်လည်း နေပူဒဏ်ကြောင့်ညိုညစ်ညစ်ဖြစ်နေဟန်တူသည်။ပါးစပ်ထဲမှာလည်းကွမ်းတွေကအပြည့်။သွားတွေပင်မမြင်ရ။ရဲရဲနီနေသည်။ သူက ဆေးဆရာမျိုးရိုးတော့မဟုတ်။အိမ်ထောင်ကျမှ ဆေးဆရာဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။သူ၏ယောက္ခမက ဆေးဆရာကြီးဖြစ်ပြီးသူ့သမီးနှင့်အကြောင်းပါသောအခါသူကိုယ်တိုင် ဆေးဆရာဖြစ်လာသည်။ ဆေးဆရာကြီး၏ဇနီးကလည်းသူ့ဖခင်၏ ဆေးပညာအမွေကိုအကုန်ရရှိထားသူဖြစ်သည်။သူငယ်စဉ်၁၂နှစ်သမီးတည်းကဖခင်ဖြစ်သူက တောထဲ ဆေးသွားနုတ်သည့်အခါ ခေါ်သွားပြီးသင်ပြပေးသည်ဟုယခုအသက်၄၈နှစ်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သော ဒေါ်နော်ထီးဖောကရှင်းပြပါသည်။ ဆေးသောက်ပွဲလိုက်မည့်သူများထဲတွင် ကျောင်းဆရာမပါသည်။မုဆိုးပါသည်။ထားဝယ်ဒေသခံလူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေပါသည်။ နောက်သတင်းသမားဆိုလျှင်ကျွန်တော်နှင့်ကိုတင့်လွင်၊အားလုံးပေါင်း၃၄ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

တောနက်နက်၊ ခရီးကြမ်းကြမ်း၊ အန္တရယ်ကြားက ရိုးရာဆေးသောက်ပွဲ အပိုင်း(၁)

September 23, 2015

ပုစဉ်းအော်သံနှင့်အမျိုးအမည်မသိအကောင်မျိုးစုံတို့၏ အော်သံမှတစ်ပါးတိတ်ဆိတ်ခြင်းကအမှောင်ညကိုဖုံးလွှမ်းထားသည်။ဧပြီလဖြစ်လင့်ကစား တောထဲတွင်သစ်ပင်ကြီးများ၏အရိပ်အာဝါသကြောင့် အေးစိမ့်နေပြီးသစ်ရွက်ခြောက်တို့ အောက်မှ မြေကြီးကစိုစွတ်နေသည်။ ဘေးဘီတွင်သစ်ပင်ကြီးတွေကိုချည်နှောင်ကာထားသည့်ကြိုးပုခက်များရှိသည်။ထိုပုခက်ပေါ်တွင်တော့လူများကအိပ်မောကျနေသည်။ ထိုအချိန်တိတ်ဆိတ်သောညကို ဖောက်ထွင်းကာနှိုးစက် ပေးထားသောဖုန်းဟန်းဆက်မှတီးလုံးသံကကျယ်လောင်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။နာရီကြည့်လိုက်တော့ည၁၁နာရီခွဲ။နာရီနှိုးစက်သံကြားသည်နှင့်ကြိုးပုခက်အိပ်စင်များထဲမှလူများဆင်းလာကြသည်။ပြီးနောက်မီးဖိုငယ်များဖိုကြသည်။ မှောင်မိုက် သောပတ်ဝန်းကျင်တွင်မီးဖိုငယ်လေးများမှအလင်းရောင်ကထွန်းလင်းလာကြတော့သည်။ မီးဖိုကစုစုပေါင်းသုံးခု။မီးဖို၏အလင်းရောင်က မှောင်မိုက် ခြင်းကိုအန်မတုနိုင်။မီးဖိုတစ်ဝိုက်တွင်သာအလင်းရောင် ဖြန့်ကျက်ထားနိုင်ပြီးကျန်သည့်နေရာတွင်အမှောင်ထုကနက်ရှိုင်းလှသည်။အကောင်မျိုးစုံတို့၏အသံများနေရာတွင်လူများ၏စကားပြောသံ၊လှုပ်ရှားသံတို့ကအစားထိုးဝင်ရောက်လာကြသည်။ မီးဖို၏အလင်းရောင်ခပ်မှိန်မှိန်ကြားတွင်ထိုလူတို့၏လူပ်ရှားနေကြပုံများကိုခပ်ဝါးဝါး မြင်တွေ့ရသည်။မီးဖိုများပေါ်တွင်အရွက်များ၊သစ်မြစ်များနှင့် ရေအပြည့်ထည့်ထားသည့်ဒန်အိုးများက နေရာယူထားသည်။ခဏကြာတော့တချို့ကပွက်ပွက်ဆူ လေပြီ။တချို့ကဆူပွက်ရန်အရှိန်ယူနေဆဲ။ ပွက်ပွက်ဆူနေသောဒန်အိုးတစ်လုံးကိုလူတစ်စုက မြေကြီးပေါ်သို့ချလိုက်သည်။ပြီးနောက်ထိုလူစုထဲမှလူတစ်ယောက်ကဒန်အိုးထဲမှပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးများကိုဝါးဆစ်ခွက် လေးနှင့်ခပ်ကာတဖူးဖူးမှုတ်သောက်နေသည်။ နောက်တစ် ယောက်ကပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်နှင့် ရေနွေးကိုခပ်ယူလိုက်ပြီးခဏကြာမျှအအေးခံလိုက်သည်။ ပြီးလျှင်ယင်းရေနွေးများကို ခေါင်းပေါ်မှ လောင်းချလိုက်သည်။အငွေ့များပင်တထောင်းထောင်းထသွားသည်။ကျန်သည့်လူများလည်းထိုနည်းတူဆူပြီးသားရေနွေးများကိုခပ်ယူကာအအေးခံလိုက်၊ သောက်လိုက်၊ ခေါင်းပေါ်မှ လောင်းချလိုက်နှင့် အေးစိမ့်သောရာသီဥတုဒဏ်၊ ရေနွေးပူဒဏ်တို့ကြောင့်ညည်းတွားသံများနှင့်ညကအသက်ဝင်လာတော့သည်။ ဒီနေရာ၊ဒီမြင်ကွင်းတွေကတော့တနင်္သာရီသစ်တောကြိုးဝိုင်းအတွင်းရှိ တောတွင်းနေရာတစ်ခုတွင် ဖြစ်ပါသည်။တိတိကျကျပြောရလျှင်တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ထားဝယ်ခရိုင်၊ မေတ္တာမြို့နယ်၊တနင်္သာရီသစ်တောကြိုးဝိုင်းထဲရှိ မောဒိုပလာတောင်ခါးပန်းတွင်ရှိသော တောတွင်းစခန်းတစ်ခုတွင်    ဖြစ်သည်။ အခုလိုသစ်ရွက်နှင့်သစ်မြစ်တို့ကိုကျိုချက်ပြီး သောက်သုံးကြ၊ ရေချိုးနေကြခြင်းမှာကရင်တိုင်းရင်းသားတို့၏ရိုးရာဆေး သောက်ပွဲ ပြုလုပ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ယင်းရိုးရာဆေးသောက်ပွဲမှာနှစ်စဉ်တန်ခူးလရောက်သည်နှင့် ဆေးဆရာများကရိုးရာ ဆေးပင်၊ ဆေးမြစ်တို့ကို ဆေးပင်များပေါက်ရောက်ရာ ဆေး တောင်တွင်ရှာဖွေနုတ်ယူပြီးထိုနေရာအနီးတစ်ဝိုက်၌ပင်ကျိုချက်ကာ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

မဲစာရင်းတွေ ဘာကြောင့် အမှားများရတာလဲ အပိုင်း(၂)

September 22, 2015

သြဂုတ်လထုတ်-၂၀၁၅၊ မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၂၆) မှ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ သန်းထိုက် ရေးသည်။ ကော်မရှင် ငွေဘယ်လောက်သုံးလဲ                   ၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲအတွက် ကျပ်ငွေ ၁ဝ ဘီလီယံ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ယခု ၂ဝ၁၅ ရွေကောက်ပွဲအတွက် ကျပ်ငွေ ၄ဝ ဘီလီယံအသုံးပြုမည်ဖြစ်ကြောင်း ဦးတင်အေးက ပြောသည်။             ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်၏ အခြားသာမန် ရငွေမှာ ကျပ်ငွေသန်းပေါင်း ၂၂၈ ဒသမ ၅၅ ရှိသည်ဟု ၂ဝ၁၅ ခုနှစ် ပြည်ထောင်စု၏ ဘဏ္ဍာငွေအရအသုံးဆိုင်ရာ ဥပဒေတွင် ဖော်ပြထားသည်။             အဆိုပါ ဥပဒေတွင် ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော် မရှင်၏ သာမန်သုံးငွေမှာ ကျပ်သန်းငါးသောင်းနီးပါး (၄၉,၅၅၅ ဒသမ ၂၉၅ သန်း)၊ ငွေလုံးငွေရင်း သုံးငွေမှာ ကျပ်သန်းတစ်ထောင့် […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

မဲစာရင်းတွေ ဘာကြောင့် အမှားများရတာလဲ အပိုင်း(၁)

September 22, 2015

သြဂုတ်လထုတ်-၂၀၁၅၊ မော်ကွန်း မဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၂၆) မှ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ သန်းထိုက် ရေးသည်။ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲများကျင်းပရန်သုံးလဝန်းကျင်လောက် သာလိုတော့သော်လည်း မဲစာရင်းအမှားအယွင်းကိစ္စမှာ ဖြေရှင်း ၍ မရသေးသောအခြေအနေဖြစ်နေဆဲပင်။ ယမန်နှစ် နိုဝင်ဘာမှ စတင်ပြုစုခဲ့သည့် မဲစာရင်းများမှာ ယနေ့အထိအမှားများစွာရှိနေပြီး မဲဆန္ဒရှင်များက ပြန်လည်ပြင် ဆင်ရန်လည်း အခက်အခဲများ ရှိနေသေးဆဲဖြစ်သည်ဟု ရွေး ကောက်ပွဲစောင့်ကြည့်လေ့လာသူများက ထောက်ပြကြသည်။ မေ ၂၅ ရက်တွင် ဒုတိယအဆင့် အခြေခံမဲစာရင်းများ ထုတ်ပြန်ပြီးချိန်၌ မဲစာရင်းမှားယွင်းမှုမှာ ၃ဝ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၈ဝ ရာခိုင်နှုန်းအထိရှိနေသည်ဟု အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) က ဇွန် ၃ ရက်က ထောက်ပြခဲ့သည်။ ပြည်ထောင်စုရွေး ကောက်ပွဲကော်မရှင်ကတော့ မဲစာရင်းမှာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ မှားယွင်းသည်ဟု ဇူလိုင် ၆ ရက်တွင် […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

မူးယစ်ဝင်္ကပါထဲက မြန်မာ

September 21, 2015

ဒီဇင်ဘာလထုတ်-၂၀၁၃၊ မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၀)မှ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ မော်ကွန်း သတင်းအဖွဲ့ ရေးသည်။ လားရှိုး။ အေးချမ်းသည့် တောင်ပေါ်မြို့လေး။ သန့်ရှင်း သည့် တောင်ပေါ်မြို့လေး။ လှပသောရှုခင်းများကို ထွေးပိုက်ထား သည့် တောင်ပေါ်မြို့လေး။ ချမ်းအေးစ နိုဝင်ဘာလ၏ တစ်ခုသော နံနက်ခင်းတစ်ခု တွင်ဖြစ်သည်။ ဒီတောင်ပေါ်မြို့လေး၏ အထက်ဘက် ကားလမ်းမှ ခွဲထွက်သွားသည့် မြေနီလမ်းကြားလေးထဲတွင် လူငါးယောက်ခန့် အုပ်စုဖွဲ့နေကြသည်။ သူတို့ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်နေဟန်ရှိသည်။ မျက်လုံးများက လည်း ကျီးကန်းတောင်းမှောက်။ သူတို့ရှိရာ လမ်းကြားလေး၏ ထိပ်နားတွင်တော့ ဆိုင်ကယ် လေးစီးက ဒေါက်ထောက်လျက်။ သိပ်မကြာပါ။ လမ်းကြားထဲသို့ အဝတ်စား ခပ်နွမ်းနွမ်းနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ယောက် လေ တိုးလျှင် လဲမည့်ဟန်နှင့် ဝင်လာသည်။ ပြီးတော့ သူ့ကို […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ပိုးသတ်ဆေးကမ္ဘာထဲက မြန်မာပြည်

September 19, 2015

နိုဝင်ဘာလထုတ်-၂၀၁၃၊ မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၉)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ နှင်းကို ရေးသည်။ အသက် ၆၆ နှစ်အရွယ် တောင်သူဦးကံမြင့်သည် သူ၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းအတွက် မြန်မာစာတစ်လုံးမှမပါသည့် သူတို့ဒေသအခေါ် ငှက်ခေါင်း၊ ဖားထုပ်၊ ငါးမှုန့်ယိုးဒယားစည်ပင် စသည့်ပိုးသတ် ဆေးများကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သုံးစွဲပက်ဖျန်းနေသူ ဖြစ်သည်။ ဦးကံမြင့်နေထိုင် အလုပ်လုပ်ရာ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ မှော်ဘီမြို့နယ်၊ ညောင်နှစ်ပင်စိုက်ပျိုးရေးအထူးဇုန်တွင် တောင် သူများသည် ဘူး၊ ချဉ်ပေါင်၊ ပဲသီး၊  ပန်းဂေါ်ဖီ၊ ဆလပ်၊ မုန်ညင်း စသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အဓိကစိုက်ပျိုးကြသည်။ ထိုပိုးသတ်ဆေးများကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှအသုံးပြုနေသော်လည်း ဘာအကာအကွယ်မှ မယူဘဲ ဖျန်းလေ့ရှိသည်ဟု ဦးကံမြင့် က ဆိုသည်။ ”ဒီအတိုင်းပဲ သွားဖျန်းလိုက်တာပဲ။ သူများတွေကတော့ နှာခေါင်းစည်းလေး၊ လက်အိတ်လေးနဲ့ ဖျန်းကြတယ်။ အဘက တော့ ဒီအတိုင်းပဲ။ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

လက်မထပ် အတူနေ ခေတ်ရေစီး

September 19, 2015

လူ့အခွင့်အရေးရှုထောင့်နှင့် ခေတ်ရေစီးကြောင်းရှုထောင့် မှ ကြည့်မြင်သူများက ထိုသို့နေထိုင်မှုကို လက်ခံကြသော်လည်း ဘာသာရေးရှုထောင့်၊ လူ့ကျင့်ဝတ်ရှုထောင့်မှ ကြည့်မြင်သူများက ထိုသို့နေထိုင်မှုကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ကြသည်များလည်း ရှိပါသည်။

လူငယ်တွေကြားထဲတွင်လည်း Living Together နေထိုင်မှုကို ထောက်ခံသူများလည်း ရှိကြသလို မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကိုက် ညီမှုမရှိဟုဆိုကာ လက်မခံနိုင်ကြသည့် လူငယ်များလည်း ရှိ ကြသည်။

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်
1 … 19 20 21 22 23 24 25 … 30

"Myanmar Observer Media Group [MOMG] was founded in 2011 with aims to deeply observe challenging issues of Myanmar, to strongly encourage policy change through in-depth and investigative stories, and to vastly improve journalism skills among local journalists through trainings and workshops. The first edition of Mawkun came out in August 2012 after the censorship board was abolished. The magazine is published in Myanmar Language and its normal size is around 120 pages."