သတင်းဆောင်းပါးများ

လွယ်ထား၍ မရသည့် ဒုက္ခ

July 16, 2015

Photo: Thet Oo Mon ၂၀၁၄၊နိုဝင်ဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၈)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သန်းထိုက် ရေးသည်။ အိမ်သာမကြာခဏသွားတတ်သော ဒေါက်တာဝဏ္ဏသည် ခရီးသွားလျှင် အိမ် သာအလွယ်တကူရှာမရနိုင်သောကြောင့် ခရီးထွက်ရန် ဝန်လေးသူဖြစ်ပြီး မဖြစ်မနေ သွားရမည်ဆိုပါကလည်း ဝမ်းပိတ်ဆေးကို မသွားမီ ကြိုတင်သောက်ပြီးမှ သွားလေ့ရှိသည်။             ဆေးရုံတက်နေသော ဦးလေးဖြစ်သူကို ကြည့်ရှုဖို့ အောက်တိုဘာလထဲ ရန်ကုန်ကို လာ တုန်းက အလောတကြီးထွက်လာခဲ့ရသည့် အတွက်ကြောင့် ဆေးသောက်ရန် သတိမရခဲ့။ ကံအားလျော်စွာ ရန်ကုန်ကို အလာတုန်းက လမ်း တွင် ဘာပြဿ      နာမှ မတွေ့ခဲ့ပေ။ရန်ကုန်ရောက်ပြီး ဦးလေးရှိရာ ဆေးရုံသို့ သတင်းသွား မေးပြီးနောက် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ သုံးဆယ်မြို့ကို ပြန် ရန်အတွက် သခင်မြပန်းခြံဘေးရှိ ကားဂိတ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဂိတ်ပတ်ဝန်းကျင်သည် သူ့အတွက်အစိမ်းဖြစ်နေသည့် […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

လမ်းဘေးက အနုပညာသည်

July 15, 2015

ဇူလိုင်တတိယပတ်ရဲ့ အစိုးရရုံးပိတ်ရက်တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ရန်ကုန် တိရ္ဆာန်ရုံဝင်းကြီးဟာ လာရောက်အပန်းဖြေတဲ့လူတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေကိုလာကြည့်တဲ့လူတွေနဲ့ စည်ကားနေပါတယ်။ ကိုဇော်မင်းတစ်ယောက်ကတော့ မနက် အိမ်က ထွက်ကတည်း က ဒီလိုလူများများစားစားလာပြီး အပန်းလာဖြေကြပါစေလို့ ဆုတောင်းနေခဲ့တာပါ။ အခုတော့ သူ့ဆုတောင်းပြည့်သွားတယ် လို့ ဆိုရမှာပါ။             ကိုဇော်မင်းဟာ သူနေရာယူနေကျ ဆင်ရုံရှေ့မှာထိုင်လိုက် တယ်။ ပြီးတော့ လက်စွဲတော် သစ်သားသေတ္တာလေးကို ဖွင့်ပြီး ညက အိမ်မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာတဲ့ သူရဲ့ရောင်းကုန်လေးတွေကို ခင်းကျင်းလိုက်တယ်။ လိုအပ်ရင် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ကုန် ကြမ်းတွေလည်း သူ့သေတ္တာလေးထဲမှာ အသင့်ရှိနေပါတယ်။ သူ ထိုင်နေရင်းနဲ့ပဲ နောက်ထပ်ဆုတစ်ခုကို ထပ်တောင်းလိုက်ပါတယ်။             ”ဒီနေ့လာတဲ့ လူတွေထဲမှာ ကလေးတွေ များများပါပါစေ” သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး။ သူ့အနားမှာ ကလေးငယ်လေးတွေ ဝိုင်းအုံလာကြတယ်။ ကလေးငယ်တွေမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို သူ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ခန္ဓာရင်း၍ စီးပွားရှာကြသူများ အပိုင်း(၂)

July 13, 2015

၂၀၁၃၊မတ်လထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၄)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ ဉာဏ်လင်း နှင့် ဇေယျာလှိုင် ရေးသည်။ အကဲ့ရဲ့ခံဘဝများ လိင်အလုပ်သမားများ၏ဘဝကအာဏာပိုင်များ၏ အရေးယူမှုကို စိုးရွံ့ထိတ်လန့်နေရသည့် တစ်ချိန်တည်းတွင်၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသည့်ဒဏ်၊ ခွဲခြားဆက်ဆံသည့်ဒဏ်ကိုပါ ခါးစည်းခံကြရသည်။ ”ရပ်ကွက်ထဲ လမ်းထွက်လျှောက်ရင်ကိုပဲ မကြားတကြား စကြ၊ နောြက်ကန့ ဲအမျိုးမျိုး ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချတာကို ခံရတယ်”ဟု လိင်အလုပ်သမအဖြစ် ဆယ်နှစ်ကျော်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သည့် မအင်ကြင်းခိုင်က ဆိုသည်။ လိင်အလုပ်သမားများအနေနှင့်မည်သို့ပင် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပြန်လည်ဝင်ဆံ့ဖို့ကြိုးစားသည့်တိုင်ပ,အထုတ်ခံကြရသည်။ လျစ်လျူအရှုခံကြရသည်။ အခန့်မသင့်ပါက ရပ်ကွက်က ရဲစခန်းကို သတင်းပေးတိုင် ကြားမည့်အန္တရာယ်ကိုလည်း လွယ်ပိုးထားကြရင်းတဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့၏ဘဝ၊ သူတို့၏လူမှုအဝန်းအဝိုင်းကား ကျဉ်းသထက်ကျဉ်းမြောင်းလာကာ နောက်ဆုံးတော့ဘဝတူများနှင့်သာ ဘဝကို နေပျော်သလိုနေလိုက်ကြသည်များလည်း ရှိတတ်သည်။ စင်စစ် လိင်အလုပ်သမားများ၏ဘဝကား လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် သိက္ခာကျရရုံသာမကသေး၊ ဧည့်သည်များနှင့်ထိတွေ့ဆက်ဆံရသည့်အခါတွင်လည်း ကံမကောင်းပါက အနိုင်ကျင့်ခံကြရသည်၊မတော်မတရား ဆက်ဆံခံကြရပြန်သည်။ ”ဘာဥပဒေမှ မရှိတဲ့အတွက် ဧည့်သည်က […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ခန္ဓာရင်း၍ စီးပွားရှာကြသူများ အပိုင်း(၁)

July 13, 2015

၂၀၁၃၊မတ်လထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၄)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ ဉာဏ်လင်း နှင့် ဇေယျာလှိုင် ရေးသည်။ မှုန်နံ့သာခြယ်သလို့ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်တစ်ခုသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာသော မိုးယု၏ ခြေလှမ်းများတွင် လန်းဆန်းတက်ကြွမှုတို့က အပြည့်။ အချိန်ကနံနက်ပိုင်း၊ ရှိလှမှ ၁ဝ နာရီသာသာ။ နံနက်ခင်းပေမယ့် သူကဲ့သို့သောမိန်းကလေးမျိုးဆီမှ ဝန်ဆောင်မှု ရယူလိုသော ပုရိသတစ်ယောက်ကိုတော့ဖြင့် သူဦးတည် လျှောက်လှမ်းနေသော မရမ်းကုန်းမြို့နယ်အတွင်းရှိ ဘတ်စ်ကား မှတ်တိုင်တစ်ခု၌ မုချမသွေ ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု အတွေ့ အကြုံများအရ မိုးယု(အမည်လွှဲ) မှန်းဆထားသည်။ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်သို့ ရောက်သောအခါ မိုးယု မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ပုရိသတစ်ယောက်ကတော့ သူ့ကို အခန့်သင့်စောင့်လင့်နေသည်။ သို့သော် ထိုသူကား မိုးယု တွေ့ချင်သည့်သူမျိုး လုံးလုံးမဟုတ်။ ထိပ်တိုက်ကြုံတွေ့ရမည်ကိုပင် ကြောက်လွန်းသောကြောင့်ပတ်တရောင်လှည့်နေသည့် ၎င်းတို့အားနည်းပေါင်းစုံသုံးကာ အမြဲတစေ ပတ်ရှောင်နေရသည်။ သို့သော် သည်တစ်ကြိမ်တော့ဖြင့်မိုးယု မရှောင်ကွင်းနိုင်တော့ပါ။ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

အရေးပါဆဲ ဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေးကျောင်းများ

July 10, 2015

Photo: Zayar Hlaing ၂၀၁၃၊နိူဝင်ဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၉)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။  ခင်မောင်မြင့် နှင့် သီတာဝင်း ရေးသည်။ လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်ခန့်အထိ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ကော့မှူးမြို့နယ်ရှိ ခလောက်ခမယ်ရွာမှ ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးအများစုအဖို့ ပညာရေးဟူသည်မှာ လက်လှမ်းမီစရာအရာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ထိုရွာမှ တစ်နာရီလောက်လမ်းလျှောက်ရသည့် ရွာတစ်ရွာမှာတော့ မူလတန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းရှိပါသည်။ သို့သော်မိုးတွင်းကာလ သွားရေး၊ လာရေးအဆင်မပြေသည်က တစ်ကြောင်း၊ ကျောင်းစရိတ်မတတ်နိုင်သည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် မိဘများအနေနှင့် သူတို့၏ကလေးများကို မူလတန်းထားဖို့ကိုပင် အဆင်မပြေခဲ့ကြပါ။ ငါးတန်းလောက်အထိကျောင်းတက်ခွင့်ရသော ကလေးအနည်းငယ်မှအပ အများစုမှာမူလတန်းပြီးသည်ဟူ၍ပင် မရှိခဲ့ပါ။ ၂ဝဝ၉ ခုနှစ်မှာတော့ အိမ်ခြေ ၄ဝ ကျော်ရှိသော ထိုရွာကလေးနှင့် အနီးအနား လယ်ကွင်းများမှ ဆင်းရဲသော လယ်သမားမိသားစုများ၏ သားသမီးများအတွက် ပညာအလင်းတံခါးပွင့်သွားခဲ့ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ကော့မှူးမြို့မှ တစ်နာရီဝန်းကျင် စက်လှေဖြင့် သွားရသော အဆိုပါရွာရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ သီတင်း […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အမြစ်တွယ်လူသတ်သမား ‘ကင်ဆာ’အပိုင်း(၂)

July 9, 2015

၂၀၁၄၊ဇန်နဝါရီလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၁)မှ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ နှင်းကို၊သက်ဦးမွန်၊ခင်မောင်မြင့်နှင့် သီတာဝင်း ရေးသည်။ ပညာပေးပါ ထိန်းချုပ်ပါ အစိုးရအနေဖြင့် ကင်ဆာအကြောင်း အသိပညာပေးမှုများကို အစဉ်တစိုက်လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်တွင်လည်း ခိုင်လုံသည့် အထောက်အထားမရှိဘဲ လိမ်လည်ကြော်ငြာနေသည့် ကင်ဆာဆေးဝါးများကိုလည်း ထိန်းချုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေသည်ဟု ပါမောက္ခဒေါက်တာမြသိန်းဟန်က ထောက်ပြပါသည်။ လတ်တလောကာလတွင်တော့ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကင်ဆာရောဂါဝေဒနာသည်များအတွက် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် အခက်အခဲများစွာရှိနေဆဲဟု ကင်ဆာဆရာဝန်များက ယူဆသည်။ကင်ဆာသည် စောစောသိပြီး စောစောစီးစီးကုသနိုင်လျှင်ပျောက်ကင်းနိုင်သည့်တိုင် မြန်မာနိုင်ငံတွင် စနစ်တကျကုသနိုင်မည့် နေရာမှာ နည်းပါးသကဲ့သို့ ငွေကြေးတတ်နိုင်သည့် လူနာများအတွက်ပင် စိတ်ကျေနပ်လောက်ဖွယ်ရာ ကုသနိုင်ခြေမရှိဟု၎င်းက ဆိုပါသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများသည် ပြည်ပနိုင်ငံများသ့ိုသွားရောက်ကုသခြင်း ဖြင့်သာ၎င်းတို့၏အသက်ကိုတတ်စွမ်းသမျှ ဆွဲဆန့်နေကြရသည်။ ငွေကြေးမတတ်နိုင်သူများအဖို့မှာကား အနောက်တိုင်းဆေးများထက် ကုန်ကျစရိတ်များစွာ သက်သာသော မိရိုးဖလာတိုင်းရင်းဆေးများကိုသာ အများစုမှီခြိုကရသည်။ မြို့ပေါ်တက်ကာ ကုသမှုမခံယူနိုင်သောကြောင့် အပ်ပုန်းများ၏လက်သို့ မိမိ၏ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အမြစ်တွယ်လူသတ်သမား ‘ကင်ဆာ’ အပိုင်း(၁)

July 9, 2015

၂၀၁၄၊ဇန်နဝါရီလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၁)မှ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ နှင်းကို၊သက်ဦးမွန်၊ခင်မောင်မြင့်နှင့် သီတာဝင်း ရေးသည်။ အပတ်စဉ် တနင်္လာနှင့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့များတွင် ကြက်သွေးရောင် ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးအတွင်းရှိ အဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုသည် ကိုယ့်အလှည့် ဘယ်တော့ရောက်မလဲဆိုတာကို တမျှော်မျှော်နှင့် စောင့်နေကြသည့် ဒေါ်ခင်မြအောင်တို့လို လူနာတွေနှင့်ပြွတ်သိပ်နေတတ်သည်။ထိုအဆောင်လေးကား ကင်ဆာဝေဒနာသည်များကိုဓာတ်ကင်ပေးသည့် အခန်းလေးဖြစ်သည်။ သက်ဆိုင်ရာဆေးရုံဝန်ထမ်းများက ဓာတ်ကင်ရန် အလှည့်ကျသူများ၏ နာမည်များကို ခေါ်ပေးနေသည့်တိုင် ကင်ဆာဝေဒနာသည်များသည် ကိုယ့်အလှည့်ကျော်သွားလေမည်လား စိုးရိမ်စိတ်နှင့် အတင်းတိုးဝှေ့ကြလေ့ရှိပါသည်။သူတို့၏မျက်လုံးများကားမျှော်လင့်ချက်များဖြင့်အရောင်လက်နေတတ်ကြသည်ကင်ဆာဝေဒနာသည်များအတွက် သီးသန့်ဌာနတစ်ခုဖြစ် သည့် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဌာန၊ ပါမောက္ခဆရာဝန်ကြီး ဒေါက်တာ စိုးဦးမောင်၏ အခန်းနံပါတ် ၁ဝ၁ ရှေ့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် မိမိ အလှည့်ရောက်လာနိုး စောင့်မျှော်ရသည့်အဖြစ်ကို ဒေါ်ခင်မြ အောင်က ”ဆယ်တန်းအောင်စာရင်း ကြည့်ရသလိုပဲ”ဟု သုံး နှုန်းသည်။ သားအိမ်ခေါင်းကင်ဆာဖြစ်နေသည့် အသက် ၆၂ နှစ် အရွယ် ဒေါ်ခင်မြအောင်သည် သားအိမ်ခွဲထုတ်ထားသည်မှာ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ရာဇဝင်ထဲမှာ PCO ကို ထားခဲ့မှာလား

July 8, 2015

Photo: Thet Oo Mon ၂၀၁၁၄၊အောက်တိုဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၇)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန် ရေးသည် စက်တင်ဘာလ၏ ပူပြင်းအိုက်စက်သော နေ့လည်ခင်း နေရောင်အောက်၌ ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်းနှင့် ကုန်သည်လမ်း ထောင့် တဝိုက်သည် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြင့် ပျားပန်းခက်မျှစည်ကားနေသည်။ မီးပွိုင့်တွင်လည်း ကားများကအ တောင့်လိုက် တန်းစီစောင့်နေကြသည်။စည်ကားဆူညံလျှက်ရှိသော ထိုလမ်းဆုံတွင် သူမတူအောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော နေရာလေးတစ်ခုကလည်း ရှိ နေပြန်သည်။ ထိုနေရာကား PCO ဟု လူအများ အတိုကောက်ခေါ်ဝေါ်သည့် Public Call Office ခေါ် အများပြည်သူသုံး တယ်လီဖုန်းရုံကလေးပင်ဖြစ်သည်။ ဖုန်းရုံထဲတွင်တော့ မီးခိုးရောင်နှင့် ဝါကျင့်ကျင့် တယ်လီဖုန်းနှစ်လုံးတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူလျက်ရှိသည်။ ထိုဖုန်းနှစ် လုံးဘေးတွင် စာအုပ်လေးတစ်အုပ်နှင့် အချိန်မှတ်နာရီလေးတစ်ခုတို့ရှိသည်။ သူတို့ကလည်း မျှော်တော်ယောင်။ အထဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ PCO […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

သန္ဓေသားတစ်ဦး၏ အနာဂတ် ဘယ်သူဆုံးဖြတ်မလဲ အပိုင်း(၂)

July 7, 2015

၂၀၁၃၊ဒီဇင်ဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၀) မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန်၊ကောင်းမြတ်မိုး၊ခင်မောင်မြင့်နှင့် သီတာဝင်း ရေးသည်။ မျိုးဆက်ပွားကျန်းမာရေး အရေးကြီး ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနနှင့် ကုလသမဂ္ဂကလေးများရန်ပုံငွေအဖွဲ့(Unicef) တို့ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်တွင် ကောက်ယူခဲ့သော စစ်တမ်းအရ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မိခင်သေဆုံးနှုန်းသည် အယောက် တစ်သိန်းလျှင် ၃၁၆ ဦးရှိနေပြီး ယင်းတို့ထဲမှ ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးသည် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချရာမှ သေဆုံးသော နှုန်းထားဖြစ်သည်ဟုဆိုပါသည်။ရန်ကုန်ဗဟိုအမျိုးသမီးဆေးရုံကြီးတွင်တော့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချရာမှ နောက်ဆက်တွဲပြဿ      နာများဖြင့်ဆေးရုံတက်ရောက်ကုသမှုခံယူကြသူများမှာ နှစ်စဉ်တစ်ထောင်ကျော်ရှိသည်ဟုဒေါက်တာတင်ညိုညိုလတ်က ဆိုသည်။၎င်းအနေနှင့်လည်း ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချ၍ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သောလူနာများစွာကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ဟုဆိုသည်။အသက်အန္တရာယ် မဆုံးရှုံးလျှင်တောင်မှ နောက်ဆက်တွဲပြဿဿ      နာများအနေဖြင့်သားအိမ်၊ သားဥပြွန်ရောင်ခြင်း ၊ အကျိတ်အဖုဖြစ်နိုင်ခြင်း၊ ပြည်တည်နာဖြစ်ခြင်း ဝမ်းခေါင်းတစ်ခုလုံးရောင်ရမ်းနာကျင်၊ သွေးဆိပ်တက်ခြင်း၊ သွေးလန့်ခြင်း၊ သွေးမခဲဘဲ သွေးယိုစီးမှုများ ဖြစ်နိုင်ခြင်း၊ ကျောက်ကပ်ပျက်စီးခြင်း၊ကလေးနောက်ထပ်မရနိုင်တော့ခြင်း၊ သားအိမ်ထုတ်ပစ်ရခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဒေါက်တာတင်ညိုညိုလတ်က ရှင်းပြသည်။   […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

သန္ဓေသားတစ်ဦး၏ အနာဂတ် ဘယ်သူဆုံးဖြတ်မလဲ အပိုင်း(၁)

July 7, 2015

၂၀၁၃၊ဒီဇင်ဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၀) မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သက်ဦးမွန်၊ကောင်းမြတ်မိုး၊ခင်မောင်မြင့်နှင့် သီတာဝင်း ရေးသည်။ အချိန်က ည ၂ နာရီကျော်၊ ၃ နာရီဝန်းကျင်။ ဆေးရုံပေါ်ရောက်နေသော အိဖြူဂသည် သူ့ခုတင်နံဘေးမှ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်မိသည်။သူနာပြုဆရာမတွေက သူ့ကို သွေးနုသားနုဖြစ်နေသဖြင့်မကြည့်ရန် တားကြသည်။ သို့ပေမဲ့ ကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကြည့်မိပြန်တော့ ရင်တစ်ခုလုံး ကြေကွဲရသည်။အကြောင်းမှာ သူကြည့်နေမိသည့်အရာကား မကြာသေးခင် ကမှသူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ထားသည့် အသက်ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသော ငါးလသားအရွယ် သန္ဓေသားလေး။ ကလေးလေးက ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစုံအလင်ဖြစ်နေပြီ။ဆံပင်လေးတွေပင် မြင်နေရသည်။ ချစ်စရာပင် ကောင်းသေးတော့။ သို့သော် ထိုကလေးသည် ယခုတော့ တစ်ကိုယ်လုံး ပြာနှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ အိဖြူ နောင်တအကြီးအကျယ်ရ သွားသည်။မွေးလိုက်ရလျှင် အကောင်းသားဟု နှမြောတသဖြစ်မိကာပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ လိမ့်ကျလာသည်။ ”ကလေးမျက်နှာကို မြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တော်တော်ကိုဆို့သွားတယ်။ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

ရေမြုပ်စပါး၊ရေငတ်စပါးနှင့် အနာဂါတ် စားနပ်ရိက္ခာ

July 4, 2015

၂၀၁၃၊စက်တင်ဘာလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၈)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ နှင်းကိုရေးသည်။ နှစ်စဉ် မိုးစပါးစိုက်ပျိုးရခြင်းသည် အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ အရှုံးသာ ပေါ်တတ် သောကြောင့် ဇနီးသည်ကိုတောင် အသိမပေးဘဲ တိတ်တိတ်ပုန်း ပျိုးကျဲထားသည့် တောင်သူဦးလှဦး၏ စပါးခင်းများမှာ ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ရေနစ်သွားခဲ့ပြန်ပြီဖြစ်သည်။ ”ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ကလဲ စပါးအကုန် သေသွားတယ်။ တစ်လုံး (စပါးတစ်စေ့)မျှ မရဘူး”ဟု အသက် ၅၁ နှစ် အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သည့် မွန်ပြည်နယ်၊ ကျိုက်မရောမြို့နယ်၊ ရှင်စောပုရပ်ကွက်မှ တောင်သူ ဦးလှဦးက ဆိုသည်။အသက်၆၂ နှစ်အရွယ် တောင်သူကြီး ဦးအောင်ထွေးက လည်း သူ့ဘဝ လယ်လုပ်လာသည့် ကာလတစ်လျှောက် အကြီး မားဆုံးရေကြီး၊ ရေနစ်မြုပ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရပုံကို ယခုလို ပြောသည်။ ”အားလုံးသေကုန်ပြီ။ လယ်လုပ်လာတာ နှစ်လေးဆယ် ကျော်ပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂ဝ […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်

အန္တရယ်ရှိ အဆောက်အအုံတွေထဲက အသက်ရှုသံများ အပိုင်း(၂)

June 30, 2015

Photo: Kaung Pyae San ၂၀၁၄၊မေလထုတ်၊မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၃)မှ သတင်းဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ ကောင်းမြတ်မိုး ရေးသည်။ သီတာဝင်း ပံ့ပိုးသည်။ ဘာကြောင့် ကြန့်ကြာ ယခင်က အန္တရာယ်ရှိအဆောက်အအုံအဖြစ် သတိပေးကြေညာချက်ချိတ်ပြီး ပြန်ဆောက်ဖို့ ဆောက်လုပ်ရေး ကန်ထရိုက်နဲ့ မြို့တော်စည်ပင်က ညှိနှိုင်းပေးလေ့ရှိပါတယ်။ ယခုနောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲဒီလို မလုပ်ပေးတော့ဘူးလို့ ရန်ကုန်မြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီက တာဝန်ရှိသူက ဆိုပါတယ်။”အခု နည်းပြောင်းသွားပြီ။ ငါတို့က သတ်မှတ်ပေးရုံပဲ။ပြန်ဆောက်တာ၊ မဆောက်တာက သူတို့အပိုင်းပဲ။ ဒီကိစ္စတွေကတော်တော်ခေါင်းရှုပ်တာ”လို့ သူက လေသံခပ်ပြတ်ပြတ်နဲ့ ပြောပါတယ်။အဆောက်အအုံကို အသစ်ပြန်လည်ဆောက်လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ မြေရှင်၊ အခန်းရှင်တွေနဲ့ ကန်ထရိုက် သုံးဖက်သဘောတူညီမှ မြို့တော်စည်ပင်က ဆောက်လုပ်ခွင့်ချပေးပါတယ်။အခုလက်ရှိ မြို့တော်စည်ပင်က အ္တရာယ်ရှိအဆောက်အအုံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ပြန်မတည်ဆောက်နိုင်သေးတဲ့အဆောက်အအုံအရေအတွက် ၁ဝ၇ လုံးအထိ ရှိနေတယ်လို့ မြို့တော်စည်ပင် အင်ဂျင်နီယာဌာနက ဆိုပါတယ်။ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်းဆိုရင် အန္တရာယ်ရှိအဆောက်အအုံအဖြစ် […]

အပြည့်အစုံဖတ်ရန်
1 … 27 28 29 30 31 32 33 34

"Myanmar Observer Media Group [MOMG] was founded in 2011 with aims to deeply observe challenging issues of Myanmar, to strongly encourage policy change through in-depth and investigative stories, and to vastly improve journalism skills among local journalists through trainings and workshops. The first edition of Mawkun came out in August 2012 after the censorship board was abolished. The magazine is published in Myanmar Language and its normal size is around 120 pages."