Home အက္ေဆး မီဒီယာဥပေဒအတြက္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးဌာန တကယ္လုိအပ္ပါသလား

မီဒီယာဥပေဒအတြက္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးဌာန တကယ္လုိအပ္ပါသလား

146
0
Advertise Here

၂၀၁၃-ၾသဂုတ္လထုတ္၊ေမာ္ကြန္းမဂၢဇင္း အမွတ္(၇) မွ အက္ေဆး ျဖစ္ပါသည္။

ေဇယ်လိႈင္ ေရးသည္။

အခုတစ္ေလာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မီဒီယာေလာကမွာ ပံုႏွိပ္ျခင္း ႏွင့္ ထုတ္ေဝျခင္းလုုပ္ငန္း ဥပေဒမူၾကမ္း၊ သတင္းမီဒီယာဥပေဒ ၾကမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသံက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကားေနရပါတယ္။ သည္ႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္းမွာ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ပံုႏွိပ္ျခင္းႏွင့္ ထုတ္ေဝျခင္း ဥပေဒၾကမ္းကို ေၾက ညာခဲ့ပါတယ္။ မတ္ ၁၈မွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးမယ္ ဆုိတဲ့ အဲဒီမူၾကမ္းကို သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေကာ္မတီက ဦးစီးၿပီး ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ ဒီမူၾကမ္းကို စာနယ္ဇင္းေကာင္စီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသတင္းဆရာအသင္း၊ ျမန္မာသတင္းစာဆရာမ်ား သမဂၢနဲ႔ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္ကြန္ရက္ေတြက သေဘာမတူ ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလို ျပန္လည္ ေၾက ညာခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးက စာနယ္ဇင္းေကာင္ စီနဲ႔ေတြ႕ဆံုၿပီး ၄င္းတုိ႔ဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးဖို႔ ကမ္းလွမ္း လာပါတယ္။  သေဘာမတူတဲ့ အခ်က္ေတြကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ညႇိႏိႈင္းေရးဆြဲဖုိ႔ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ယခုတစ္ႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ ကိုတင္တဲ့ မူၾကမ္းမွာေတာ့ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီက ျပဳျပင္ေပးေစ လိုတဲ့အခ်က္ေတြကို ျပင္ဆင္ထည့္သြင္းျခင္းမျပဳဘဲ မွတ္ခ်က္ အေနနဲ႔သာ ေဖာ္ျပၿပီး တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္။  ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က လည္း ဇူလိုင္ ၄ ရက္က ကန္႔ကြက္သူမရွိ အတည္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

Advertise Here

          ဒီမူၾကမ္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လႊတ္ေတာ္ကေန အသံႏွစ္သံ ထြက္လာပါတယ္။ တစ္ခုက ဒီဥပေဒၾကမ္းဟာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ ႀကီးဌာနနဲ႔ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီ ညိႇႏိႈင္းသေဘာတူၿပီးျဖစ္တယ္ထင္လို႔ အတည္ျပဳလိုက္တယ္ဆုိတာရယ္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္ေတြမွာလည္း မီဒီယာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သိပ္မကြၽမ္းက်င္လို႔ တတ္သေလာက္နဲ႔ လုပ္လိုက္ရတယ္ဆုိတာပါပဲ။ ပထမအသံက ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အမ်ားစုက ေျပာတဲ့စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕အခန္းက႑ကို ေမးခြန္း ထုတ္စရာျဖစ္လာပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရးနဲ႔ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီက သေဘာတူ႐ံုနဲ႔ လႊတ္ေတာ္က ကန္႔ကြက္စရာမရွိေတာ့ဘူး လားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းပါပဲ။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ျပည္သူေတြက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတာပါ။ ျပည္သူ႔အက်ဳိး အလို႔ငွာ ဥပေဒၾကမ္းထဲမွာ ဘာေတြေတာ့ျဖင့္ ပါသင့္တယ္၊ ဘာကေတာ့ျဖင့္ မပါသင့္ဘူးဆိုတာကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဖတ္မၾကည့္ဘူးဆုိတဲ့ အေျဖကိုရပါတယ္။

          သည္လုိဆုိရင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ကုန္သြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ ဒါမွမဟုတ္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ဘ႑ာ ေရးဝန္ႀကီးဌာန သေဘာတူညႇိႏိႈင္းၿပီးတင္တဲ့ ဥပေဒၾကမ္းေတြကို ေရာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္သေဘာတူၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ယူဆၿပီး ျပည္သူ႔ အက်ိဳးကိုထည့္မစဥ္းစားဘဲ လႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳေပးမွာပါ လား။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္စနစ္နဲ႔လည္ပတ္ခဲ့တဲ့ မုိ ဘုိင္းလ္ဆက္သြယ္ေရးေအာ္ပေရတာ တင္ဒါေၾကညာဖို႔ကိုလည္း  တုိင္းရင္းသားလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား ကာကြယ္ဖုိ႔ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ လႊတ္ေတာ္က ဆုိင္းငံ့ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာပဲ။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြအေနနဲ႔ ဥပေဒေပါင္းေျမာက္ျမားစြာၾကားထဲမွာ အလုပ္႐ႈပ္ေနရတယ္ဆုိတာကို နားလည္သေဘာ ေပါက္မိပါတယ္။ ဥပေဒတုိင္းကို နားမလည္ႏိုင္ဘူးဆုိတာလည္း လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပုံႏွိပ္ႏွင့္ ထုတ္ေဝျခင္းလုပ္ငန္း ဥပေဒ ၾကမ္းမွာေတာ့ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား မတုိင္ပင္ခဲ့ၾကပါလိမ့္။

          ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္မွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠ႒၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ပို႔ေဆာင္၊ ဆက္သြယ္၊ ေဆာက္လုပ္ေရး ဆုိင္ရာေကာ္မတီ ဥကၠဌတုိ႔က လႊတ္ေတာ္မွာ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္ကြန္ရက္နဲ႔ သတင္းသမားေတြကို ေတြ႕ဆံုရာမွာေတာ့ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္လို႔ရႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိၾကပါတယ္။

          လႊတ္ေတာ္ကို ထိခိုက္ေရးသားပါတယ္လုိ႔ စြပ္စြဲခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားကိစၥမွာေတာ့ လႊတ္ေတာ္က ခ်က္ခ်င္းပဲ ေဖာ္ထုတ္အေရးယူဖုိ႔ေကာ္မတီဖြဲ႕ၿပီး အခ်ိန္ကုန္ခံ အသည္းအသန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဒီဥေပဒၾကမ္းကိစၥမွာ ေတာ့ တက္ၾကြစြာေဆာင္ရြက္တာ မေတြ႕ရပါဘူး။ ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားဆုိသူကို  ေတြ႕ၿပီဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိ ရန္မသင့္ဆုိတဲ့အခ်က္နဲ႔ အဖ်ား႐ွဴးခဲ့ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း၊ ျပည္သူေတြလည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိတ္ဖြားဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူေတြအတြက္ အေရးမႀကီးပါ ဘူး။ အခုပံုႏွိပ္ျခင္းႏွင့္ ထုတ္ေဝျခင္း ဥပေဒၾကမ္းကိစၥမွာေတာ့ အမ်ားျပည္သူေတြ တိက်တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မွန္ေတြ ရရွိဖုိ႔ ဆုိတဲ့ အခ်က္နဲ႔ သက္ဆုိင္ေနပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီအေရးလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္အတြင္းဝင္သြားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ ေတြလည္း ဒီမုိကေရစီအတြက္အေရးပါတဲ့ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ ေဖာ္ေျပာဆုိခြင့္ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ ဥပေဒကိစၥမွာ အသံ မထြက္ခဲ့တာလည္း စိတ္ဝင္စားစရာပါပဲ။

          အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘက္က မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကို အကန္႔အသတ္နဲ႔သာ ေပးလိုတဲ့ဆႏၵေပၚလြင္ေနၿပီး  ဥပေဒျပဳေရးဘက္က လည္း သည္ေနရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘက္က တင္လာတဲ့ ဥပေဒ ၾကမ္းဘက္ကို ယိမ္းေနတယ္ဆုိတာ ေပၚလြင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

          ယေန႔ျမန္မာမီဒီယာေလာကမွာ စိစစ္ျဖတ္ေတာက္တဲ့ ဆင္ဆာအဖြဲ႕မရွိေတာ့လို႔ လြတ္လပ္တယ္လုိ႔ ေျပာလို႔ရေပမယ့္ ကုိယ့္ဘာသာ ျပန္လည္စိစစ္ေဖာ္ျပေနၾကတယ္ဆုိတာ ေတြ႕ရမွာပါ။ လက္ရွိအစိုးရအဖဲြ႕ဝင္ေတြရဲ႕  မိသားစုေတြ လုပ္ ေဆာင္ေနတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ၊  လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ဳိ႕ရဲ႕ စီးပြားေရးလုုပ္ငန္းေတြ၊ ပိုုင္ဆိုုင္မႈေတြ  စစ္တပ္ပိုင္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဦးပိုင္က စီးပြားေရးလုပ္ေဆာင္မႈေတြ ဥပေဒနဲ႔ ညီ၊ မညီ စသျဖင့္ ျပည္သူမ်ားသိခ်င္ေနတဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြ အမ်ားအျပားက်န္ေနပါေသးတယ္။ ဒီအေၾကာင္း အရာေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေရးသားလာခဲ့ရင္ဆုိတဲ့ စိုးရိမ္မႈမ်ဳိးနဲ႔ အစိုးရဘက္ကလည္း ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ ထင္မွတ္ရပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္မႈ တင္ျပဖုိ႔ ေတာင္းဆိုခဲ့တာလည္း ပယ္ခ်ခဲ့တာ မွတ္မိၾကမွာပါ။ ျပည္တြင္းမီဒီယာသမားေတြက ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေရးေနလို႔ (လုပ္ဖို႔အခ်ိန္မရေသးတာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ထုတ္ေဝသူေတြက ခြင့္မျပဳေသးတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္) တစ္ခါတစ္ရံ ျပည္ပမီဒီယာသမားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအကဲခတ္သူေတြနဲ႔ ေတြ႕တဲ့ အခါ ဘာလို႔မေရးလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကို မၾကာခဏအေမးခံရပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေနာက္ကြယ္မွာ မျမင္ရတဲ့ လက္မည္းႀကီး ေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။

          ဇူလိုင္  ၂၄  ရက္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံစာနယ္ဇင္းေကာင္စီ(ယာယီ)၊ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အားကစား၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးေကာ္မတီတုိ႔ သံုးပြင့္ဆိုုင္ ေတြ႕ဆံုရာမွာလည္း စာနယ္ဇင္းသမားေတြေရးဆြဲထားတဲ့ မီဒီယာဥပေဒၾကမ္းကုိ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနက ျပင္ဆင္ေစလို႔တဲ့ အခ်က္ ၁၇ ခ်က္မျပင္ေပးရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ တင္ေပးမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနက ခပ္တင္းတင္းပဲ ေျပာ ဆုိခဲ့ပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနက တင္တဲ့ ဥပေဒမူၾကမ္း အခန္း(၄) ပုဒ္မ (၈) မွာ ‘မွတ္ပံုတင္အရာရွိသည္ ပုဒ္မ(၇) ပါ ျပ႒ာန္းခ်က္တစ္ရပ္ရပ္ႏွင့္ အက်ဳံးဝင္ေသာ ထုတ္ေဝစာကို စိစစ္ ေတြ႕ရွိပါက တရားမဝင္ထုတ္ေဝစာအျဖစ္ ေၾကညာႏုိင္သည္’လို႔ ေတြ႕ရပါတယ္။ ပုဒ္မ(၇) ႏွင့္ ၿငိစြန္းသည္ ဟုတ္၊ မဟုတ္ကို တရားစီရင္ေရးအာဏာရွိတဲ့ တရား႐ံုးကို ဦးတိုက္ေလွ်ာက္ထားဖုိ႔ စာ နယ္ဇင္းေကာင္စီက အႀကံျပဳထားၿပီး ‘မူပိုင္ခြင့္ႏွင့္ မွတ္ပံုတင္ဌာနခြဲ’အစား ‘မူပုိင္ခြင့္ႏွင့္ ေမာ္ကြန္းဌာန’လို႔ ျပင္ဆင္ဖို႔လည္း အႀကံျပဳထားပါတယ္။ မွတ္ပံုတင္အရာရွိက တရားမဝင္ထုတ္ ေဝစာအျဖစ္ သတ္မွတ္ႏိုင္တဲ့ အာဏာရွိေနျခင္းဟာ လြတ္လပ္ စြာ ေရးသားႏိုင္ခြင့္ကို တစ္ဖက္လွည့္နဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့သေဘာ ရွိတာေၾကာင့္ သတင္းသမားေတြက ကန္႔ကြက္ေနရျခင္းျဖစ္ပါ တယ္။

          အရင္ေခတ္ေတြတုန္းကလည္း တုိက္႐ုိက္တစ္မ်ဳိး၊ သြယ္ဝိုက္ကာတစ္ဖံုနဲ႔ အစိုးရက မၾကည္တဲ့ သတင္းသမားေတြကို အေရးယူတာေတြ၊ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္ဖို႔ ဖိအားေပးတာမ်ဳိးေတြ၊ တစ္ပတ္တန္သည္၊ တစ္လတန္သည္ ထုတ္ေဝခြင့္ပိတ္ပင္တာမ်ိဳး ေတြ သတင္းသမားအမ်ားစု ႀကံဳခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစုိးရ ေခတ္က သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတစ္ခုမွာ အရင္က ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးေဟာင္းကို ေျဖရခက္ေစမယ့္ ေမးခြန္းမ်ဳိးေမးခဲ့မိလို႔ အလုပ္ကထြက္သြားရတဲ့ အယ္ဒီတာလည္းရွိခဲ့တာပါပဲ။ အခုလို မွတ္ပံုတင္အရာရွိက ထုတ္ေဝခြင့္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မွန္သည္၊ မွားသည္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိေနျခင္းဟာလည္း အရင္ေခတ္ကို ျပန္သြား ေနတာပဲလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။

          အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတုိ႔အာဏာတည္ၿမဲဖို႔ စစ္တပ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ဖုိ႔ အရင္ဆံုးႀကိဳးစားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မီဒီယာကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ပညာေရးစနစ္ကို ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့အစုိးရ အဆက္ဆက္က သည္လုပ္ငန္းေတြ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာရ မွာပါ။ အခုအစိုးရသစ္လက္ထက္မွာလည္း မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔ႀကိဳးစားတယ္ဆုိတာဟာ အာဏာရွင္ အေငြ႕အသက္မကင္းဘူးလုိ႔ပဲ ဆုိရမွာပါ။ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအခင္း အက်င္းအရျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဥပေဒျပဳေရးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ေတြဟာ အရင္စစ္အစိုးရေခတ္က အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့သူေတြပဲ အမ်ားစု ပါ ဝင္ေနတာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းႀကီး အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႔ အခက္ အခဲရွိႏုိင္တယ္ဆုိတာ သေဘာပိုက္မိပါတယ္။ သမၼတက ဘယ္လိုပင္ ေျပာေနေသာ္ျငား လြတ္လပ္ပြင့္လင္းၿပီး ျပည္သူလူထု အတြက္ ဦးစားေပးစဥ္းစားတဲ့စနစ္ကို မႏွစ္ၿခိဳက္ႏုိင္တဲ့သူေတြ ပါေနဦးမယ္ဆိုတာလည္း မီဒီယာဥပေဒၾကမ္း တင္သြင္းေရးမွာ ထင္ဟပ္လာပါတယ္။

                   မီဒီယာဥပေဒၾကမ္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပန္ၾကားေရးဝန္ ႀကီးဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္က စာနယ္ဇင္းေကာင္စီရဲ႕ တင္ျပမႈေတြဟာ ႏုိင္ငံတကာစံခ်ိန္စံၫႊန္းမ်ားႏွင့္ ညီၫြတ္ျခင္း မရွိလို႔ လက္မခံႏုိင္ဘူးလို႔ဆုိပါတယ္။ ဒီလိုဆုိရင္ လြတ္လပ္ၿပီး ေခတ္မီေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္ထုိးၾကည့္ရေအာင္ပါ။ အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန ဆုိတာရွိပါရဲ႕လား။ လူသားတုိင္းရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခြင့္ အေျခခံလူ႔အခြင့္တစ္ခုအျဖစ္ နဲ႔ လက္ခံထားၿပီး အမုန္းတရားေတြနဲ႔ေျပာတဲ့၊ တစ္ဖက္သားကို ထိခိုက္နစ္နာေစတဲ့ ေရးသားေဖာ္ထုတ္မႈမ်ဳိးျဖစ္ရင္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖုိ႔ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ေရးဆြဲထည့္သြင္းထားၿပီးျဖစ္ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားအားလံုးနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ ဥပေဒလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။

          ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာေတာ့ အရင္ စစ္အစိုးရေခတ္ေတြ တုန္းက အစိုးရအဖြဲ႕နဲ႔ပတ္သက္သမွ် ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ၊ သတင္းေတြကို ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန တစ္ခုတည္းကပဲ ဒိုင္ခံၿပီး ရွင္း လင္းေျပာဆုိခဲ့တာပါ။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနဟာ အျခားဌာန ေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ကြၽမ္းက်င္မယ္လုိ႔ယူဆလုိ႔ မရႏုိင္တဲ့ အတြက္ အခ်က္အလက္အမွားအယြင္းေတြ ပါရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အစိုးရက ျပည္သူကို ဝါဒျဖန္႔ခ်ိလိုတဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြပဲေျပာဆုိၿပီး ျပည္သူေတြ တကယ္သိလိုတဲ့ ေမးခြန္း ေတြ၊ သတင္းစာဆရာေတြေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေရွာင္ၿပီးေျဖဆုိ ခဲ့တာေတြကိုလည္း ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ဥပမာ အေနနဲ႔ အရင္စစ္အစိုးရေခတ္က သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတစ္ခုမွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးက ေနျပည္ေတာ္ကို အစိုးရ႐ံုးေတြ ေရႊ႕ ေျပာင္းမွာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျပာၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ျမန္မာ ႏုိင္ငံရဲ႕ အစိုးရ႐ံုးစိုက္ရာကို ေနျပည္ေတာ္ကို ေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ၾကတာ ပါပဲ။

          ယေန႔လို ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ဒီမိုကေရစီေခတ္ကို သြားေန တယ္ဆုိရင္ အရင္ေခတ္ေဟာင္းကအယူအဆနဲ႔ အက်င့္ေတြကိုေဖ်ာက္ဖ်က္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ သက္ဆုိင္ရာဌာနအသီးသီးက သတင္းထုတ္ျပန္ေရးအဖြဲ႕ေတြကပဲ သတင္းထုတ္ျပန္ပါေစ။ သတင္းသမားေတြကလည္း လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို သိုင္းဝိုင္း တူးဆြၿပီး သတင္းကို ေရးၾကပါလိမ့္မယ္။ အမွားေတြပါခဲ့ရင္၊ တစ္ ဖက္သားကိုထိခိုက္တယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံအတြင္းေနထုိင္သူ မည္သူ႔ကိုမဆုိ အေျခခံဥပေဒအရ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ ဥပေဒအတုိင္းသာ အေရးယူပါေစ။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ ၾကားဝင္စြက္ဖက္ဖို႔မလိုအပ္ေတာ့ဘူးလို႔ယူဆပါတယ္။

          ဝန္ႀကီးဌာနတစ္ခုရဲ႕ အသံုးစရိတ္ဟာ မေသးလွပါဘူး။ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံကို အျမန္ဆံုး ေခတ္မီလာေစဖို႔ အစိုးရအဖြဲ႕အေနနဲ႔ မသံုးသင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ ႏုိင္ငံေတာ္ဘ႑ာေငြ၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ ေငြေတြကို မလိုအပ္ဘဲ မျဖဳန္းတီးေစခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွာ ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ဘတ္ဂ်က္ေငြေတြထဲက သံုး မကုန္လုိ႔ပိုေနတဲ့ ဘ႑ာေငြအသံုးစရိတ္ ေငြက်ပ္သန္းေပါင္း ခုနစ္ေသာင္းေက်ာ္ကို အခ်ိန္မီျပန္လည္မေပးသြင္းခဲ့တဲ့ ဌာန ေတြထဲမွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ပါ။

          ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္မွာမဟုတ္ ဘဲ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတယ္လို႔ ေျပာ ေနပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကိုသြားမယ္ဆုိရင္ ဒီမုိကေရစီရဲ႕ အႏွစ္ သာရျဖစ္တဲ့ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈနဲ႔ လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိ ခြင့္ေတြ ရရွိဖုိ႔အေရးႀကီးပါတယ္။ သတင္းေတြကို ႀကိဳတင္ျဖတ္ ေတာက္တဲ့ ဆင္ဆာအဖြဲ႕ဖ်က္သိမ္းလိုက္တာကို အမ်ားႀကီး ႀကိဳ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခြင့္ကို တစ္ ဖက္လွည့္နဲ႔ထိန္းခ်ဳပ္မယ့္ ဥပေဒမ်ိဳးကိုေတာ့ အလိုမရွိပါဘူး။ ဒီကိစၥဟာ သတင္းသမားေတြနဲ႔ပဲဆုိင္တဲ့ ဥပေဒမဟုတ္ဘဲ အေျခ ခံလူ႔အခြင့္အေရးအရ လူသားတုိင္းဟာ သတင္းအခ်က္အလက္ ကို လြတ္လပ္စြာသိပိုင္ခြင့္ဆုိတဲ့ အခ်က္နဲ႔လည္း သက္ဆုိင္ေနပါ တယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာမရွိဘဲနဲ႔ ဒီမုိကေရစီစနစ္ ကိုသြားဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သတင္းသမား ေတြက ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနဟာ ဒီမုိ ကေရစီစနစ္ရဲ႕ စံႏႈန္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္စြာေျပာဆုိခြင့္နဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ဥပေဒျပဳေရးမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္သလား၊      ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႕ၾကာေနေစသလားဆိုတာကို ယခု ပံုႏွိပ္ျခင္းႏွင့္ ထုတ္ေဝျခင္းဥပေဒၾကမ္းနဲ႔ မီဒီယာဥပေဒၾကမ္းတင္သြင္းေရး ေတြမွာ သက္ေသျပလိုက္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနဆုိတာ တစ္ခုတည္းရပ္တည္ၿပီး မရွိ သင့္ေတာ့ဘူးလုိ႔ယူဆပါတယ္။

          ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ႐ုပ္သံလုိင္းတစ္ခုမွာလာတဲ့ ဉာဏ္ရည္ခ်င္းၿပိဳင္ ဘယ္သူႏုိင္အစီအစဥ္မွာ ဝက္ႏုိ႔ဒိန္ခဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဉာဏ္စမ္းေမးခြန္းေလးလာပါတယ္။  ဝက္မႀကီးတစ္ေကာင္နား မွာ ဝက္ေပါက္စေလး၊ ငါး၊ ေျခာက္ေကာင္ ႏို႔ဝိုင္းစို႔ေနတဲ့ ျမင္ကြင္း ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာလည္း ကြၽန္ေတာ့္ေဘးက ခုတင္ေပၚ မွာ ကိုးလအရြယ္ သားငယ္ေလးက သူ႔အေမႏုိ႔ကို အငမ္းမရစို႔ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အနားမွာ အစီအစဥ္ကို စိတ္ဝင္တစားၾကည့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္သမီးငယ္ကို မိဘေက်းဇူးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အသိဉာဏ္ ပြင့္လာေအာင္ ေမးခြန္းေလးေတြ ေမးမယ္လို႔ အႀကံရလာတယ္။

ဝက္ကေလးေတြဘာလုပ္ေနလဲဆုိေတာ့ သမီးငယ္က ႏုိ႔စို႔ေန တယ္ေလေဖေဖတဲ့။ ေမာင္ေလးေရာဘာလုပ္ေနလဲ ၾကည့္လုိက္ ပါဦးကြယ္ဆုိေတာ့ သူလည္း ႏို႔စို႔ေနတယ္ေဖေဖတဲ့။ ဝက္ကေလး ေတြ ႏို႔မစုိ႔ရရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲသမီးလို႔ ထပ္ေမးမိတယ္။ ႏို႔မစုိ႔ရရင္ အစာငတ္ၿပီး ေသသြားမွာေပါ့ေဖေဖဆုိတဲ့ အေျဖကို ကြၽန္ေတာ္က ေမွ်ာ္လင့္ထားတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ သမီးေျဖလိုက္တဲ့အေျဖေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္း ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္သြားတယ္။ ”ႏုိ႔မစို႔ရရင္ငိုမွာေပါ့ေဖေဖရယ္။ ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား”တဲ့။

          ဟုတ္သားပဲ။ သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔ သူေတြ႕ဖူးႀကံဳဖူးတာကိုပဲ ေျဖမွာေပါ့။ သူငယ္တန္းကေလးအရြယ္ဆီကေန ကြၽန္ေတာ္ ဘာ ေတြမ်ား ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါလိမ့္။ကြၽန္ေတာ္ ဆက္ေတြးမိတယ္။ ႏွစ္ႏွစ္သားအရြယ္ အရပ္သားအစိုးရဆီကေရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘာေတြမ်ား ႀကီးႀကီးမားမားေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါလိမ့္လို႔ပါ။

[ ျပီးပါျပီ။ ]

Advertise Here

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here