Home သေရာ္စာ ေပါကားမ်ားဆက္႐ုိက္ေရး တုိ႔အေရး

ေပါကားမ်ားဆက္႐ုိက္ေရး တုိ႔အေရး

63
0
ေစ်းႏႈန္းသက္သာစြာ ေၾကာ္ျငာထည့္သြင္းႏုိင္ပါၿပီ

၂ဝ၁၉၊ မတ္လထုတ္ ေမာ္ကြန္းမဂၢဇင္း အမွတ္(၆၃)မွ  Satire ျဖစ္ပါသည္။

ရန္လုိကၽြဲ

“ေပါကားမ်ား ရပ္” ဟူေသာ လံႈ႔ေဆာ္သံသည္ ဟို တေလာက ဒုကၡသီရိႏိုင္ငံေတာ္တြင္ အလြန္တရာ ဆူညံခဲ့သည္။ ယခုလည္း ထိုဆူညံသံက စကား ဝိုင္းတခ်ဳိ႕တြင္ ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာျပန္သည္။

ေစ်းႏႈန္းသက္သာစြာ ေၾကာ္ျငာထည့္သြင္းႏုိင္ပါၿပီ

ေဟာင္ေကာင္မွ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတစ္ခု  မိမိတို႔၏ ကား က်ပ္ေသာ ရန္ပံုၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ လာေရာက္ကာ လမ္းမႀကီးတခ်ဳိ႕ကို ပိတ္ဆို႔႐ုိက္ကူးၿပီးေနာက္ ထိုအသံ ျပန္လည္ ဆူညံလာျခင္းပင္။

ေဟာင္ေကာင္မွ လာ႐ုိက္သည္ဆိုေသာ ဇာတ္ကားမွာ လည္း ေပါကားအမ်ဳိးအစားထဲတြင္ ပါေကာင္း ပါေပလိမ့္မည္ဟု သံုးသပ္သူလည္း ရိွ၏။ သူတို႔ေျပာသလိုဆိုလွ်င္ ေပါကား ဟူသည္ မွာ နယ္ျခားမဲ့ ျဖစ္လာေလၿပီ၊ သို႔မဟုတ္ ကမၻာလႊမ္းပတ္ ဆက္ ႏႊယ္လာေလၿပီ။  

မိမိကေတာ့ မိမိတို႔ ဒုကၡသီရိႏိုင္ငံတြင္ ေပါကားမ်ား မျဖစ္ မေန ရိွသင့္သည္၊ အသစ္ အသစ္ေသာ ေပါကားမ်ား ဆက္လက္ ထြက္ေပၚသင့္သည္ ဟူေသာဘက္မွ ရပ္တည္သူတည္း။

ေပါကားတို႔၏ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားထဲတြင္…

–   ဇာတ္လမ္း၊ အမူအရာ၊ ေျပာစကား၊ ႐ုိက္ခ်က္တို႔ အေပါစား ဆန္ျခင္း။

–    အမူအရာမ်ား လိုသည္ထက္ ပိုလြန္းျခင္း။

–    ခ်စ္ႀကဳိက္၊ စိတ္ဆိုး၊ ျပန္ခ်စ္ ကဲ့သို႔ေသာ ပံုစံခြက္ဇာတ္လမ္း အဆံုးပိုင္း မင္းသမီး၊ မင္းသား ျပန္လည္ အဆင္ေျပခ်ိန္တြင္ ဇာတ္ပို႔ဇာတ္ရံ ၂ဝ ခန္႔က ေဟး ဟု ဝိုင္းေအာ္ၾကျခင္း။

–    ရဲမ်ား ေရာက္လာလွ်င္ ဇာတ္ကားအဆံုးသတ္ေတာ့မည္ဟု သိႏိုင္ျခင္း။

–    အသက္ ၃ဝ ဝန္းက်င္ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ၿမီးေကာင္ေပါက္ စာသင္သားတို႔အျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း။

–    လူဆိုးတို႔ မည္မွ်ပင္ အင္အားေကာင္းေသာ္လည္း ဇာတ္လုိက္ က အႏိုင္ရျခင္း။

–    ပရိသတ္ကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း၊ ၿပီးစလြယ္ ႐ုိက္ ကူးထားၾကျခင္း။

စသည့္ အခ်က္မ်ားလည္း ပါဝင္သည္။ ဆက္ေရးလွ်င္ ေလွ်ာက္လႊာစာရြက္ ဆယ္ရြက္ခန္႔ပင္ လိုေကာင္း လိုလိမ့္မည္။

ေပါကား အမ်ားအျပား၏ အားသာခ်က္မွာ ဇာတ္ကား တစ္ကားကို သံုးေလးရက္အတြင္း ၿပီးစီးေအာင္ ႐ုိက္ကူးႏုိင္ျခင္း ပင္တည္း။ မ်ားမ်ား႐ုိက္၊ အဆက္မျပတ္ ႐ုိက္သည့္နည္းျဖင့္ လူအမ်ားအျပားကို အလုပ္အကိုင္ ေပးထားႏုိင္သည္မွာလည္း အားသာခ်က္ပင္ ျဖစ္၏။

တခ်ဳိ႕ေသာ ေပါကားတို႔မွာ သိန္းရာေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္ အက် ခံထားေသာ္လည္း အမ်ားအျပားမွာ အကုန္အက်နည္းပါး ေသာ ဇာတ္ကားမ်ားသာတည္း။

တခ်ဳိ႕က ကင္မရာ တင္ရိုက္ရေသာ သံုးေခ်ာင္းေထာက္ ေဒါက္တုိက္ (ထ႐ုိင္ေပါ့) ဝယ္ႏိုင္ၾကဟန္မတူ၊ ကင္မရာကို အၿမဲ လိုလိုပင္ ပခံုးထမ္း႐ုိက္ၾက၏။ ႐ုိက္သက္ ၾကာလာသည့္အတြက္ ပရိသတ္အျမင္တြင္ တုန္ျခင္း၊ လႈပ္ျခင္း အနည္းငယ္သာ ရိွေတာ့ သည္အထိ ကၽြမ္းက်င္လာၾကသည္။

ေပါကားထုတ္လုပ္ျခင္းသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ စရိတ္ နည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲေသာ မိမိတို႔ႏိုင္ငံႏွင့္ ပလဲနံပသင့္လွ သည္။ ပရိသတ္ကလည္း စဲြလမ္းေနၿပီျဖစ္သည္။

ေပါကား ဖြင့္ဆိုခ်က္၊ ေပါကားခ်ီးမြမ္းခန္းကို ဤတြင္ ရပ္ နားၿပီး မိမိက ေပါကားတို႔ ဆက္လက္ ရွင္သန္ေရး အဘယ္ေၾကာင့္ လိုလားသည္ကို ရွင္းပါအံ့။

ဟာသကို မခံစားတတ္သူ

ဒုကၡသီရိတြင္ သံခ်ပ္၊ သေရာ္စာ အစရိွေသာ ရယ္စရာ အႏုပညာ တိမ္ေကာလာသည္ဟု ဆိုရမည္။ စစ္အစိုးရအဆက္ ဆက္ ႏွစ္ေပါင္း ၉ဝ ခန္႔ အုပ္ခ်ဳပ္လာသည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ့ျခင္း၏ ဆိုး က်ဳိးေၾကာင့္ ထုိသို႔ တိမ္ေကာလာျခင္းပင္။ စစ္အစိုးရမ်ားေခတ္က သံခ်ပ္ဆိုသည္မွာ ေမွာင္ခိုပစၥည္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သေရာ္စာ ဆိုသည္မွာလည္း အလြန္တရာ ရွားပါးေသာပစၥည္းျဖစ္ခဲ့သည္။

ယခုအခါ ဒုကၡသီရိႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေရႊရည္စိမ္ ဒီမုိကေရစီ စနစ္သို႔ ခ်ီတက္ေနၿပီျဖစ္ရာ သံခ်ပ္၊ သေရာ္စာတို႔လည္း ျပန္ လည္ၿပီး လူရာဝင္စ၊ ေခတ္စားစ ျပဳလာသည္။ ဤအခင္းအက်င္း တြင္ ရယ္စရာအႏုပညာတို႔ကို လြတ္လပ္စြာ ဖန္တီးခြင့္ ရိွလာၾက ၿပီဟု ထင္မွတ္စရာပင္။

တကယ့္လက္ေတြ႕တြင္မူ ဖန္တီးခြင့္ မ်ားစြာ မရိွေသးဟု ဆိုရေခ်မည္။ “မဲဆြယ္ခ်ိန္ အစြမ္းကုန္ ၿပံဳး၊ ေရြးေကာက္ပဲြႏိုင္ၿပီး ခ်ိန္ အစြမ္းကုန္ ပုန္း”ဟု ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က သေရာ္စာေရးရာ တရားစဲြခံရေလသည္။

တရားစဲြသူမွာ တျခားမဟုတ္၊ အစိုးရကိုယ္တုိင္ပင္တည္း။ အစိုးရ ဘာလုပ္လုပ္ ေထာက္ခံသူတို႔ကမူ “သေရာ္တယ္ ဆိုမွ ေတာ့ တရားစဲြၿပီေပါ့၊ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္၊ အစိုးရ ဆိုတဲ့ နတ္ေနကိုင္းကို မထိၾကနဲ႔” ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳ၏။ ဤသို႔ေသာ အစိုးရမင္းမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ဒုက္ၡသီရိတြင္ ဤသို႔ေသာ ပိုးစိုး ပက္စက္ေထာက္ခံသူမ်ားသည္ အံုႏွင့္က်င္းႏွင့္ ရိွေလ၏။

သနားဖြယ္ေကာင္းေသာ ဤအစိုးရ၊ ဤနီေပါတို႔သည္ သေရာ္စာ၏ သေဘာသဘာဝကို နားမလည္ဟု ဆိုရေတာ့မည္။

“မဲဆြယ္ခ်ိန္ အစြမ္းကုန္ၿပံဳး၊ ေရြးေကာက္ပဲြႏိုင္ၿပီးခ်ိန္ အစြမ္းကုန္ပုန္း”သေရာ္စာသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔ ျဖစ္တတ္ သည့္ သေဘာသဘာဝကို ကလူက်ီစယ္ထားျခင္းပင္။ ဖတ္မိ သည့္  ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ဆင္ျခင္မိေစရန္ ေစတနာေရွ႕ထားၿပီး စာဖဲြ႕ထားျခင္းပင္။

သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးသမား တခ်ဳိ႕က ထိုအခ်က္ကို သေဘာေပါက္ေတာ္မူျခင္း မရိွေပ။ ရလဒ္အားျဖင့္ တရားစဲြျခင္း အမႈ ေပၚေပါက္လာသည္။ ရွားပါးသေရာ္စာသည္ တရား႐ုံး ေရာက္သည့္စာ ျဖစ္လာသည္။

႐ုံးေတာ္မွ တာဝန္ရိွလူႀကီးမင္းတို႔ကလည္း အေမွာင္ေခတ္ တြင္ ႀကီးျပင္းခဲ့သူမ်ား ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ သေရာ္စာ ဆိုသည္ကို နားမလည္ေပ။  အမႈကို သံုးႏွစ္ၾကာ ၾကားနာၿပီးေနာက္တြင္ တရား႐ုံးက သေရာ္စာေဖာ္ျပသည့္ဂ်ာနယ္ကို ဒဏ္ေငြ သံုးရာ ေပးေဆာင္ရန္ အမိန္႔ခ်ေတာ္မူ၏။

ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ ဘုန္းေတာ္ဘဲြ႕မ်ားထက္ သေရာ္စာတို႔က ပိုအသံုးဝင္သည္ဟု မည္သို႔ပင္ ေဟာၾကားေသာ္ လည္း သူတို႔ နားလည္ၾကမည္၊ ေတြးႏိုင္ၾကမည္ မဟုတ္ေခ်ဟု ဝမ္းနည္းစကား ဆိုရေတာ့မည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္ရလွ်င္ ဤသို႔ေသာ လူတန္းစားအတြက္ ေပါကား လိုအပ္လွသည္။ သူတုိ႔သည္ ေပါကားတို႔ကိုသာ နားလည္ၾကမည္ မဟုတ္ေလာ။

ေပါကား ဆိုသည္မွာ ၾကည့္႐ႈခံစားသူ ပရိသတ္တို႔ မ်ားမ်ား ေတြးစရာ မလိုေသာ ဇာတ္ကားမ်ားသာတည္း။ သူတို႔ကလည္း မ်ားမ်ား မေတြးၾကေသာေၾကာင့္ လုိက္ဖက္လွသည္။

ဤသည္မွာ ေပါကားမ်ား  ဆက္လက္ တည္တံ့ေရးအတြက္ မိမိ မဲထည့္အားေပးေနရသည့္ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ေတာ့သည္။

ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း

ဒုက္ၡသီရိသည္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည္။ ရက္မ်ားမၾကာမီက ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း၏ ေျပာစကားတစ္ခြန္း စာနယ္ဇင္းမ်ားတြင္ မ်က္ႏွာဖံုးသတင္း ျဖစ္ခဲ့ေလရာ ထိုသတင္း ေၾကာင့္ ေပါကားမ်ား ဆက္လက္ တည္ရိွေရးကို မိမိ ပိုမို အားေပး ခ်င္စရာ ျဖစ္လာသည္။

ရွင္းပါအံ့။

ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေျပာဆိုလုိက္သည္မွာ “အေျခခံဥပေဒ ကို  နင္တို႔ လြယ္လြယ္ မျပင္ၾကနဲ႔” ဟူသတည္း။

အာဏာရ ေပၚျပဴလာပါတီက အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး အတြက္ ပါလီမန္တြင္ ေကာ္မရွင္ဖဲြ႕မည္ဟု ေၾကညာခ်ိန္တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းက ထိုသို႔ ဟန္႔လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုလူႀကီးက ထိုသို႔ ဟန္႔လုိက္ျခင္းမွာ အေၾကာင္းရိွသည္။ ထုိအေျခခံဥပေဒမွာ သူကိုယ္တုိင္ တေပ်ာ္တပါး ေရးဆဲြခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ပင္တည္း။

ေရးဆဲြခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၁၉ ႏွစ္ ၾကာ၏။ ထိုသို႔ ႏွစ္ကာလ အတန္ၾကာ ဂ႐ုတစိုက္ ေရးဆဲြခဲ့သည့္ အေျခခံဥပေဒကို အျမင္ မတူသူတို႔က ျပင္ဆင္မည္ဆိုျခင္းမွာ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ မရိွေပ။ သဘာဝက်ပါ၏။

သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔ေရးဆဲြစဥ္ကတည္းက ဤဥပေဒ ေတာ္ႀကီးကို ျပင္ဆင္ရ အလြန္တရာ ခက္ခဲေစရန္ စနစ္တက် စီမံ ထားၾကၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သူ ေမ့သြားဟန္ ရိွသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ “အေျခခံဥပေဒကို  နင္တို႔ လြယ္လြယ္ မျပင္ ၾကနဲ႔” ဟု ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းက ထိတ္လန္႔တၾကား ေျပာလုိက္ ျခင္း ျဖစ္ေပမည္။

သူတို႔၏ ေတြးေတာဆင္ျခင္ႏိုင္သည့္အစြမ္းမွာ သံသယ ျဖစ္ဖြယ္ပင္။ သို႔ေသာ္လည္း ထုိသူသည္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တာဝန္ယူခဲ့ သူတည္း။

မိမိတို႔ ဒုကၡသီရိတြင္ ဒီလုိလူႀကီးေတြ အမ်ားအျပားရိွ ေကာင္း ရိွေပမည္။  အေတြးအျမင္ ပမာဏ ထိုမွ် ရိွျခင္းအတြက္ သူတို႔ကို မျဖစ္မေန ခ်ီးက်ဴးရန္ မလုိသလို တမင္သက္သက္ အျပစ္တင္စရာလည္း လုိမည္ မဟုတ္ေပ။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုသည္မွာ လည္း အေတြးအျမင္ ကန္႔သတ္ထားသည့္ စနစ္ မဟုတ္။ မည္သို႔ ပင္ ေတြးျမင္ၾကပါေစ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားရမည္ မဟုတ္ေလာ။

ထပ္မံ နိဂံုးခ်ဳပ္ရလွ်င္ ထိုသို႔ေသာသူတို႔အတြက္ သင့္ေတာ္ သည့္ ႐ုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယိုမ်ားလည္း မရိွမျဖစ္ လုိအပ္လွသည္။ ထိုသူ တို႔ထဲတြင္လည္း ေပါကားကိုမွ ရင္ခုန္သူ အမ်ားအျပား ရိွႏိုင္၏။

ပရိသတ္ အင္အား ေကာင္းလွသည့္အတြက္ ေပါကားမ်ား မျဖစ္မေန ဆက္ရိွရန္ လိုအပ္သည္ဟု မိမိ ဆိုခ်င္ပါေတာ့သည္။

စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြတို႔လည္း မိမိ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ကို သေဘာေပါက္ ေထာက္ခံၾကမည္ဟု မိမိ ယံုၾကည္ပါသည္။

 

ေစ်းႏႈန္းသက္သာစြာ ေၾကာ္ျငာထည့္သြင္းႏုိင္ပါၿပီ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here